Een dichter kiest voor het leven

Er zijn op aarde veel plaatsen waar mensen systematisch worden uitgeput. Kolyma, een plaats met mijnen ver in het Noordoosten van Siberië, waar de temperatuur in de winter kan dalen tot zestig graden onder nul. Daar moeten mensen zien te overleven te midden van gewetenloze criminelen. De mensen die er gevangen zitten worden geestelijk en lichamelijk uitgeput terwijl er een voortdurende ontmenselijking wordt doorgevoerd door de leiding van de kampen. Als hi een cursus krijgt waardoor hij een poosje binnen kan zitten, zegt hij tegen de voormalige kapitein uit de geheime dienst dat hij een echt vak wil leren, bijv. verpleger. De man antwoordt hem "Leven is een vak". Dat is één van de belangrijkste dingen die hij daar heeft geleerd.
Het is moeilijk om al de ellende te verwerken. Af en toe wilde ik stoppen, maar tegelijkertijd weet ik dat het leven in Kolyma doorgaat en dat ze daar niet kunnen stoppen.
Het boek is ondanks de ellende ook mooi van taal. Het is jammer dat boeken soms in de mode zijn, dit boek verdient het om in het middelpunt van de belangstelling te blijven staan.
Het boek is nog in de tijd van Stalin geschreven, in 1953.Eind jaren tachtig verscheen het in Rusland en in 2000 verscheen het in vertaling in Nederland. Onuitwisbaar zijn de geschetste beelden.