De prachtige pompoen (Zweeds: Den underbara pumpan)

Een prachtig boek voor peuters en kleuters is mijn ervaring. De Nederlandse vertaling van de titel ‘Den underbara pumpan’ doet tekort aan de inhoud. De oorspronkelijke Zweedse titel betekent letterlijk ‘De prachtige (wonderbare) pompoen’. Er zit dan ook nog alliteratie in, waarom dan deze keuze?
Ik vind het een schitterend verhaal met hele mooie tekeningen die net zoveel extra’s bieden dat ze het verhaal aanvullen, maar niet wegdrukken.
In het verhaal zijn twee beren, Grote Beer en Kleine Beer aan het eten. Kleine Beer vindt wat in zijn eten. Het is een zaadje. Als uitleg: ‘Een zaadje is iets dat plant je in de grond en dan komt er iets uit’. Ikzelf vind het woord ‘plant’ moeilijk, ik kies voor ‘doe’. Maar kinderen hebben er geen moeite mee en dat blijkt , omdat ze het boek steeds opnieuw willen lezen. Bij alle gereedschappen en dingen heeft Grote Beer een gouden en Kleine Beer een zilveren exemplaar.
Er komt een pompoen uit die hun huisje wegdrukt en dan gaan ze in de pompoen wonen. De pompoen waait bij een storm in zee en dan worden ze zeeberen, vervolgens wordt het koud en als ze gaan stoken wordt het lekker warm en dan wordt de pompoen een luchtballon.
Aan het eind van het boek zegt Grote Beer: Misschien zijn we alleen maar een verhaaltje.
Kleine Beer komt tot de conclusie dat hij denkt dus ik besta en ik ben dus geen verhaaltje.
Een filosofische uitsmijter waar de kinderen geen uitleg voor vragen. Maar de grote vraag wordt wel gesteld. Het is daarmee ook voor de voorlezer een inhoudsrijk verhaal.