Een gemiste kans

Op zevenjarige leeftijd verdwijnt Alexandra’s zoon tijdens een vakantie in het Franse Hyeres en wordt nooit meer teruggevonden.
Veertien jaar later ontvangt zij een anonieme brief van iemand die meer lijkt te weten over haar verleden en de verdwijning van haart zoon. Gelijktijdig worden er op het strand in Hyeres lichamen gebonden van zevenjarige jongetjes met een kring van opalen om hen heen . Heeft dit met de verdwijning van haar zoon te maken of….. .Alexandra besluit op onderzoek uit te gaan en komt terecht in een nachtmerrie.

Het verhaal begint spectaculair en ontwikkelt zich al snel anders dan je als lezer zou verwachten. Het wordt vanuit verschillende hoofdpersonen beschreven en hierdoor wordt je als het ware meegenomen vanuit de gedachtengang van zowel de daders als de slachtoffers. Mede hierdoor mist het de echte spanning omdat je al weet wie de daders zijn.

Dit in combinatie met een vreemde schrijfstijl, ongeloofwaardige dialogen, feiten die niet kloppen, en hier en daar een wending om het verhaal maar kloppend te maken maakt dat dit boek een “ gemiste kans” is.

Jammer, wat in basis is het een goed verhaal over een kindermisbruik, zowel van uit de daders als hun slachtoffers.

Een kans op zes is het tweede boek van Petra Spark en maakt wel weer duidelijk dat “ schrijven een kunst is”.