Een oorlogsroman met een vleugje romantiek

Het verhaal gaat over drie vrienden uit Shelbyville in Amerika. Ze willen alle drie graag dienen en schrijven zich alle drie tegelijk in en hopen bij elkaar geplaatst te worden, als ze de keuring doorstaan.

Het verhaal wordt vanuit Jim verteld in de ik-vorm, dit zorgt ervoor dat je nauw betrokken raakt. Met name in het begin van het boek, zou er veel geschrapt kunnen worden, zoals ze het zo mooi noemen: "de kunst van het weglaten". Dit is als positieve kritiek bedoeld, maar het was soms echt teveel detail. Als ze in dienst gaan wordt het verhaal veel beter en waren er momenten dat ik er helemaal in zat.

Het gaat niet alleen over het dienen, maar er loopt ook een romance die mooi verweven is in het verhaal.

Je volgt de jongens vanaf 1943, ze zijn dan rond de 18 jaar. Ze gingen als kinderen het leger in, maar kwamen als volwassen mannen weer thuis.

De auteur heeft veel research gedaan en geeft in het nawoord aan:

"Soms heb ik ware gebeurtenissen iets moeten romantiseren ten behoeve van het verhaal en zal het een ander peloton zijn geweest dat daadwerkelijk de bewuste actie heeft ondernomen, maar in grote lijnen heb ik de veldtocht van de B-Compagnie van het 5e Ranger Bataljon gevolgd."

Ik voelde de spanning toen ze bij Frankrijk aan land kwamen, en het boek was toen niet weg te leggen. De veldtocht en de gevechten zag ik zo voor mijn ogen afspelen. De keuze om vanuit Jim te vertellen is een goede keuze geweest, hem leer je daardoor natuurlijk ook het beste kennen. Het is een oorlogsroman met een vleugje romantiek. In het begin moest ik even doorbijten maar daarna had het mij te pakken.