Begon veelbelovend maar eindigde erg ongeloofwaardig

Richard Verbrugge heeft na zijn studie onder andere 10 jaar busreizen georganiseerd naar popconcerten en hardrockfestivals. Dat verklaard waarom in Terug naar de hemel, muziek een terugkerend item is. Het boek heeft 0 sterren gekregen van de VN Detective en Thriller Gids waardoor het juist belangstelling wekt, want is het boek echt zo slecht?

In Terug naar de hemel krijgt weduwe Michelle Valkenburg via de post het paspoort van haar man Tom. In het paspoort staan stempels die in de afgelopen maanden in het paspoort zijn gezet. Maar hij is toch verongelukt? Ze begrijpt er niets van en gaat op onderzoek uit.

Tom en Michelle hebben ze een autistische zoon Michael, die begeleiding en regelmaat nodig heeft. Het gaat het beste als elke dag hetzelfde is.

Michelle krijgt hulp van haar vriendin Isabel die heel frank en vrij is. Zonder al te veel te verklappen van het verdere verhaal worden er op een gegeven moment rare keuzes gemaakt en begint het ongeloofwaardig te worden. Het is geen spannend boek, zoals je zou verwachten bij een thriller. Je wilt wel weten hoe het afloopt maar het is eigenlijk een roman. Ook is er een gesprek tussen Isabel en Michelle die niets met het verhaal te maken heeft en krijg je de vraag, waarom is dit toegevoegd? Misschien omdat het boek anders te dun werd, het heeft namelijk maar 171 bladzijden.

Het boek begon veelbelovend maar die ongeloofwaardige keuzes en wendingen hebben het boek een negatief gevoel gegeven.