Aanklacht tegen kind-influencers, géén thriller

Het is mij een raadsel waarom de bibliotheek dit boek het genre 'thriller' heeft gegeven, want dit is helemaal geen thriller. Hierdoor zullen veel lezers op het verkeerde been worden gezet, er staat immers een pistooltje op de rug...
Ja, er komt een vermissing in voor, en ja er komt politie in voor...maar het is daarom nog geen thriller.
Zouden bibliotheekmedewerkers na de intrede van kunstmatige intelligentie (AI) geen boeken meer lezen? Dat is nou precies níét de bedoeling van AI, het moet een hulpmiddel zijn, geen vervanging.
Tot zover mijn frustratie, het gaat hier immers om het boek. Dat is een aanklacht tegen het obsessief gebruik van sociale media, in het bijzonder tegen kind-influencers op YouTube. Kinderen die voor het oog van de camera bezig zijn met het uitpakken van pakketjes met troep: speelgoed, kleding, snoep. Achter vrijwel elke kind-influencer gaat een ouder (meestal de moeder) schuil die hierin een verdienmodel ziet, want de pakketjes worden gratis toegestuurd door bedrijven die hier óók een verdienmodel van hebben gemaakt en leveren duizenden, zo niet miljoenen views op. Wat eigenlijk net zo erg is, al die kinderen die een groot deel van hun tijd naar deze YouTube filmpjes zitten te kijken en dan óók al die rotzooi willen hebben.
De morele implicaties hiervan (mag je als ouder je kind blootstellen aan de camera, mag je je kind inzetten voor financieel gewin) en de psychische gevolgen voor het kind in kwestie worden door De Vigan aan de kaak gesteld en dat doet zij knap, want het is ook nog een page turner geworden.