Laatste verhaal

Het, helaas, laatste 'verhaal' van Julian Barnes valt niet eenvoudig samen te vatten. Rondom het kernverhaal over Stephen en Jean, vlecht Barnes verschillende bespiegelingen door elkaar. Van uitstapjes naar Proust - met name over hoe het geheugen een rol speelt in 'A la recherche du temps perdu' - en verschillende andere Franse schrijvers, beschouwt hij zijn eigen geheugen en de gaten die er in vallen. Herkenbaar hier en daar. In veel boeken speelt het geheugen en het verleden een grote rol. Wat dat betreft stelt hij ook niet teleur, maar, na eerste lezing, heb ik toch wat moeite om de samenhang van al zijn bespiegelingen te ontwaren. Barnes lezen is nooit een straf en ik kijk al uit naar het moment waarop ik zijn laatste verhaal zal herlezen.