Interessante filosofische insteek

Een prachtig en bijzonder origineel onderwerp om in romanvorm over te filosoferen, briljant misschien zelfs om te bedenken hoe het leven eruit zal gaan zien als er woorden zoek raken. Er zijn synoniemen, maar die dekken natuurlijk de lading nooit volledig. Je moet je er toch maar mee behelpen, of blijven zoeken naar het woord dat je je ergens wel herinnert, maar er echt niet meer is. Meermaals moest ik denken aan de mensen die de taal echt aan het kwijtraken zijn en hoe hulpeloos die zich zullen voelen.
Het verdwijnen van woorden en het zoeken naar alternatieven levert soms poëzie op, maar ook soms gewoonweg een vertaling in het Engels, Duits of Frans. In die talen verdwijnen vooralsnog geen woorden, het lijkt een fenomeen te zijn dat alleen de Nederlandse taal betreft. (Als de roman realiteit zou zijn geweest, had ik dit stukje niet kunnen schrijven.)
Mensen raken namen kwijt en dat levert heel verrassende situaties op. Na een middag lezen was ik al bijna op de helft in dit tot dan toe aangenaam onderhoudende boek. Maar ver over de helft dacht ik het meeste toch wel al een keer gelezen te hebben. Ik was erg benieuwd naar de oplossing (en oorzaak) van dit Nederlandse probleem, maar daarin ben ik toch enigszins teleurgesteld.
Het onderliggende verhaal toont weliswaar een kijkje in de wereld van de lhbti+-gemeenschap en breekt er ook subtiel een lans voor, maar is wat te dun om te blijven boeien.
Kortom: voor taalliefhebbers een leuk gedachte-experiment, aansporend om zelf over oplossingen en scenario's te filosoferen en erbij stil te staan hoe belangrijk een taal, hoe belangrijk het gebruik van - de juiste - woorden is. De filosofische insteek is zeer interessant, maar als roman zakt het door het ijs.