Meeslepend

Onbeschrijfelijk! Jerraf Hoff weet mij met zijn schrijfstijl én verhaallijn totaal vast te kluisteren aan het boek. Ik wilde als maar weten hoe het verder gaat en had er echt moeite mee toen het boek uit was.
De verhaallijn gaat direct verder met waar het in boek 2 is geëindigd. Door de proloog voor in het boek kom je, ook als je het tweede deel al een tijdje voor dit boek hebt gelezen, direct weer in het verhaal. Je wordt meegenomen naar allerlei plaatsen waar ze krankzinnige dingen met de hoofdpersoon uithalen. Deze gebeurtenissen gaan je af en toe het verstand te boven. Dat mensen elkaar dit allemaal aan kunnen doen!
Over de hoofdpersoon Madeline had ik in dit boek echt een beter gevoel. Ze komt in dit boek veel menselijker over, onder andere omdat je veel meer over haar emoties leest. Ook heeft ze minder de neiging om ongecontroleerd te moorden, wat haar toch iets meer ‘likeable’ maakt.
Het verhaal zelf is bij vlagen nog even gruwelijk als de andere twee boeken, maar dat maakt wel dat je door wil lezen om te weten te komen hoe het eindigt. De verhaallijn kwam op een gegeven moment heel erg dicht bij het hier en nu, wat soms wel beangstigend is.
Dit boek heeft me laten lachen, gruwen van afschuw, maar ook een traantje laten wegpinken bij een enkel gedeelte. Alle ingrediënten voor een fantastisch boek!