Prachtig

“Jij bent er ook zo een die scheef geboren is in verhouding tot iedereen die recht is, toch?”
In “Portret van een man” vertelt de naamloze verteller over de vrouwen in zijn leven. In zijn jeugd was hij gefascineerd door het Marxisme, en al jong las hij graag literatuur en boeken van grote filosofen. Een echte dromer met een enorme honger naar boeken en muziek. Hij kan volmaakt tevreden zijn als hij in zijn eentje door de stad loopt waar hij woont, of als hij vanuit zijn appartement de wolken volgt.
In deze roman geen opzienbarende gebeurtenissen. In tegendeel, dit boek verhaalt over het gewone leven van een gewone en tegelijkertijd toch wat zonderlinge man We volgen hem vanaf zijn eerste puberliefdes tot aan zijn zestigste verjaardag. Hij maakt ons deelgenoot van zijn scheiding, de gedeelde zorg voor zijn dochter en zijn schuldgevoelens hierover.
Wat dit boek bijzonder maakt, is dat de verteller de lezer voortdurend helemaal meeneemt in zijn gedachten, gevoelens en twijfels. Door deze manier van schrijven creëert hij een vertrouwelijke sfeer en is dit een portret van een echt mens. Opvallend zijn de vele filosofische bespiegelingen en de levensvragen die deze man zichzelf stelt.
In een roman zonder grote gebeurtenissen is het belangrijk, dat de schrijver de lezer met zijn schrijfstijl kan raken vind ik, en hier slaagt Grøndahl volledig in. Hij heeft een mooie, heldere en beeldende stijl. Al lezende word je vanzelf meegesleurd in het verhaal en trekken zich allerlei beelden aan je oog voorbij. Mooie beeldspraak bepaalt de sfeer:
“Alsof ze een klein meisje was dat gewoon kon rondlopen in de tuin der liefde en precies even intens nu eens aan de ene, dan weer aan de andere bloem kon ruiken, zonder dat de roos of tulp elkaar mochten gaan haten.”
Al met al een kennismaking met het werk van Grøndahl die me prima is bevallen, dit smaakt naar meer.