Een stil boek

Ik dacht dat ik niet van Italiaanse literatuur/schrijvers hield, maar heb de sprong toch gewaagd met dit boek. Aangenaam verrast! Wat een heerlijk kabbelend, rustig, stil/verstild boek. De natuurbeschrijvingen zijn niet té aanwezig maar schetsen een prachtig beeld van het geisoleerde duo Leo en Martino. Prachtig is de ontwikkeling van Martino van eenzelvige, 'rare' jongen tot iemand die zijn talenten en unieke plek in de wereld weet te vinden. Het boek heeft zowaar een soort 'happy end' .
De schrijfstijl is prettig, beschrijvingen in een haast dagboekachtige vorm worden afgewisseld met korte dialogen die duidelijk maken hoe de relatie tussen vader en (aangenomen) zoon zich ontwikkelt, en hoe beide mannen aan een enkel woord of gebaar voldoende hebben om elkaar te begrijpen. Na het lezen heb ik zelf ook zin om in een berghut te gaan wonen, al zou ik mijn hond nooit buiten laten slapen ;-)