Mooi verhaal!

Kaat werkt als tussenbaantje in beachclub Esperanza. Ze vindt het fijn werken met haar collega Sunee en haar bazen Benjamin en Jesse. Thuis bekommert ze zich over haar zus Daniëlle, die het moederschap als zwaar ervaart, terwijl Kaat zelf een groot geheim met zich meedraagt. Wanneer op een dag een man met motorlaarzen in de beachclub verschijnt verandert alles voor Kaat. Ze helpt de man, die Oliver heet, met liefdesgedichten schrijven voor zijn soort van ex Liv, die hij wil terugwinnen. Er ontstaat een mooie vriendschap, maar de fladderende vlinders kan ze moeilijk negeren. Toch moet het, want zoals steeds denkt ze eerst aan een ander, maar wanneer denkt ze eens aan zichzelf?

~

Vorig jaar las ik al het eerste deel 'Flessenpost', waarbij ik nog niet helemaal overtuigd was, maar wel potentieel zag. Genoeg potentieel om ook dit tweede deel te lezen.

In dit boek heeft Chantal Claassen me wel helemaal overtuigd. Met een vlotte pen, een beeldende schrijfstijl en een portie humor nam ze me mee naar de Hoek van Holland. Het verhaal is een typische feelgood, maar heeft ook een diepere laag. Er komt namelijk ook een intens verdriet en schuldgevoel van hier tot in Tokio aan bod. Dit schrijft Claassen op zo'n voortreffelijke manier neer, dat het niet anders kan dat je het verdriet zelf voelt.

De personages zijn echte feelgoodpersonages. Je sluit ze één voor één in je hart. Ze toveren een lach op je gezicht, laten je smelten als sneeuw voor de zon, maar geven je ook een boodschap mee. Deze boodschap van "meer aan jezelf denken, want het leven is al te kort" geeft Chantal Claassen ook mee in haar dankwoord.

Ik heb genoten van dit mooie verhaal. Het is feelgood met een diepere laag, met mooie, leuke en lieve personages die je hart zullen stelen. Op naar deel 3, 'Luchtpost'! :-)