Na een moeizame start werd het een echte pageturner

Elin Warner is rechercheur bij de Britse politie. Omwille van een zaak staat ze al een tijdje op non-actief. Samen met haar partner Will wordt ze door haar broer Isaac uitgenodigd voor zijn verlovingsfeest met Laure in een luxehotel in Zwitserland. Ze stemt ondanks de verzuurde relatie met haar broer in, maar zodra ze voet op Zwitserse bodem zet bereikt er haar een onbestemd en raar gevoel. Wanneer het hotel ingesneeuwd raakt, er meerdere mensen verdwijnen, en de Zwitserse politie het hotel niet kan bereiken door een sneeuwstorm, kruipt het bloed waar het niet gaan kan en gaat Elin op onderzoek uit. Het brengt haar tot in de verste uithoeken van het hotel en tot de lugubere, macabere geschiedenis van het voormalige sanatorium.

~

Het duurde even vooraleer ik echt in het verhaal kwam, maar na zo'n honderdtal pagina's had Sarah Pearse me helemaal mee. Ik las de rest van het boek in één ruk uit.

In korte hoofdstukken vertoef je in het hotel. Je voelt hoofdstuk na hoofdstuk de spanning en de mysterie. Je wilt het geheim van het sanatorium te weten komen. Je wilt weten wie de persoon met het gasmasker is. Doordat er veel plottwists zijn, was het voor mij niet heel voorspelbaar.

Het personage Elin Warner heeft iets breekbaar over zich, wat haar heel menselijk maakt. Je leert haar kennen als een onzeker, paranoïde persoon, wat allemaal te maken heeft met haar verleden. Tegelijkertijd heeft ze de eigenschap van een pitbull te zijn, ze bijt zich vast in het onderzoek.

Ik heb genoten van deze thriller. Er zit meer dan genoeg spanning en mysterie in. Er komen enkele lugubere scènes aan bod, maar dit neemt nooit de overhand. De spanning zit echt wel onderhuids en zo lees ik het graag.

Ohja, de epiloog op het einde maakt je nieuwsgierig naar het volgende boek. Elin Warner kan misschien beter haar paranoia uit het ganse boek niet te ver wegsteken...