Ik hou van Rinus

Rinus wil graag dat opa vertelt over vroeger. Maar wanneer opa vertelt over wollige neushoorns en mammoeten met haren tot op de grond, wil Rinus ook wel haren. Daarom gaat hij op zoek naar dieren met haren. En wanneer hij wol meekrijgt van de schapen, begrijpt hij waarom hij geen haren heeft…

‘Waarom hebben wij geen haar meer, opa?’ vraagt Rinus.
‘Omdat het nu niet meer zo verschrikkelijk koud is. En ik ben er ook wel blij om,’ lacht opa, ‘want nu kunnen wij straks lekker in de modder plonzen. Maar eerst doe ik een dutje. Ga jij even lekker spelen.’
Rinus zou ook wel heel veel haar willen hebben. Het liefst met krullen.

Rinus de wollige neushoorn is een volgend deel in de serie over deze nieuwsgierige neushoorn. Dit keer wil hij haar net als de dieren in de ijstijd. Maar is dat wel handig? Wat ik erg mooi vind, is de regenboogtrui die telkens terugkomt. Rinus wil iets zijn wat hij eigenlijk niet is. En daar worstelen vele mensen uit de lhbtiq+ ook mee. Het is in het boek niet echt een item, maar het kan wel een aanknopingspunt zijn om het hier eens over te hebben. Erg mooi! Ingrid en Dieter Schubert hebben dit boek weer prachtig gemaakt. Ik ben gek op boeken van dit duo. En jij?