Ik blijf fan

Het 314 blz tellende boek, korte hoofdstukken, die telkens spannend eindigen zorgen ervoor dat je als lezer geboeid blijft lezen.
Het is niet meteen een bloedstollende, gruwelijke, van moord en doodslag voorziene thriller maar je kunt het boek wel spannend noemen.

In de proloog maak je kennis met Ellie, om wie heel de zaak draait. Het beloofd voor Ellie een fantastische zomer te worden, maar dan gebeurt er iets.
“Maar door één verkeerde beweging, één klein foutje in de tijdlijn, was alles opeens over. Ze was er met open ogen ingetuind."

Daarna wordt het boek opgedeeld in verschillende delen, waarin we de andere spelers leren kennen.
Lauren, de moeder van Ellie, die aanvankelijk ietwat onsympathiek overkomt. Door de verdwijning van haar jongste dochter, slaagt ze er niet meer in, haar ander dochter aardig te vinden
“Jij zou vermist moeten zijn, Ellie zou hier moeten zitten eten”.

We maken kennis met Noëlle, Floyd, Poppy, drie mensen die rechtstreeks en onrechtstreeks iets te maken hebben met wat er toen gebeurd is. Met de één krijg je al meer sympathie dan met de ander.

Ook Ellie komt aan het woord. Ellie die een strever was, die niet voor minder dan een 10 ging , en die nu in een benarde positie komt, haar angst, haar wanhoop. En ook nu blijkt weer dat ze een sterk persoon is.
”Want ik ben dapper, en ik ben briljant en ik ben sterk”

De wissels in tijd : “nu en toen”, zorgen voor een extra spanning, want slechts beetje bij beetje komen we er achter wat er werkelijk is gebeurd, worden geheimen onthult.

Komt alles uiteindelijk min of meer goed met Laurel? Krijgen de slechterikken hun verdiende loon?

“En toen was ze weg” is niet meteen een thriller vol gruwelijkheden, bloederige taferelen, maar dat hoeft ook niet. Ook met dit boek weet Lisa Jewell je weer te boeien. Hoewel je reeds vrij snel weet wie er verantwoordelijk is voor de verdwijning van Ellie, blijf je toch nog met heel wat vragen over het hoe en waarom handelen van bepaalde personages.
Ik blijf in alle geval fan.