Neal Shusterman doet het weer

In de zomer van 2019 werd ik aangenaam verrast door Dor, geschreven door Neal en zijn zoon Jarrod. Toen ik het nieuws hoorde dat ook zijn befaamde Arc of a Scythe-trilogie werd vertaald, keek ik daar dan ook ontzettend hard naar uit. En die verwachtingen werder ruimschoots ingeloosd!

Neal Shustherman schetst in dit boek een maatschappijkritisch beeld. Het lijkt op het eerste gezicht een utopie: een wereld waar er niemand meer sterft aan een natuurlijke oorzaak. Al snel merk je tijdens het verhaal dat deze wereld allesbehalve een utopie is. Ook het probleem van overpopulatie komt aan bod. Verder bevat het boek ook zoveel details die zo ontzettend goed zijn uitgedacht. Zo is er de Cumulus: een AI-systeem dat alle kennis bevat, maar waar Zeisen geen toegang toe hebben.

Zeis is verder ook een ontzettend spannend verhaal met erg veel plottwists die je niet ziet aankomen. Daardoor lees je het boek in een razend tempo uit, dit ondanks het feit dat het boek bijna vijfhonderd pagina’s bevat.

Net zoals in Dor toont Shusterman ook in dit boek verschillende standpunten. Enerzijds volgen we namelijk Citra en Rowan, maar we lezen ook dagboekfragmenten van verschillende Zeisen. Daardoor krijg je een nog bredere visie over de verschillende standpunten die de Zeisen hebben. Dat vind ik ook zo sterk aan zijn boeken: dat je niet enkel de visie te zien krijgt van de hoofdpersonages.

Of ik een nieuw favoriet boek gevonden heb? Zeg dat wel! Ik had al hoge verwachtingen toen ik aan dit boek begon, maar het boek heeft me alsnog weten te verrassen. Zeis is een boek dat je tot nadenken zet over onze maatschappij, maar ook over wie het recht heeft om te beslissen over leven en dood. Tijdens het lezen van het boek krijg je toch enigszins empathie voor de personages die mensen van het leven beroven. Na het lezen van dit boek wil ik graag nog meer boeken van Shusterman lezen én ik hoop daarnaast dat we snel het vervolg kunnen lezen.