Elk meisje heeft haar wonderland nodig...

"Elk meisje heeft haar wonderland nodig"...
Zo kun je dit boek samenvatten. Daar kan je het mee eens zijn, of niet...

Eva is een jong meisje met een label. Ze heeft autisme maar benoemt het zelf niet zo.
In dit boek, dat in 3 delen is opgedeeld, maken we kennis met haar, met verschillende stadia in haar leven.
In het eerste deel krijg je een wonderbaarlijk zicht in het hoofd van een persoon met autisme. Fascinerend hoe de auteur, Jessica Daniëls dit kan neerschrijven. Het tellen, het letterlijk nemen van woorden en zinnen. Alles wordt duidelijk hoe mensen met autisme anders kunnen denken dan wij.

Als op een dag haar beste vriend Ben en na een ruzie, haar kamergenoot Sara haar verlaten, slaan bij Eva de stoppen door. Heel aangrijpend en duidelijk voelbaar worden haar strubbelingen en de korstsluiting in haar hoofd beschreven.
Ze kruipt in bed en wikkelt zich in een cocon waarna ze in een fantasieland komt.
Ze spreekt zelf over een wonderland of een "Floenkland"

"De meeste mensen vinden het niet leuk als ik "floenk" doe. Ze noemen me dan raar of zelfs achterlijk en agressief. Ben vindt het net grappig als ik zo doe, daarom heeft hij het woord "Floenk" bedacht. Ik vind het een mooi woord, veel mooier dan mijn label. Het begint tussen de lippen en eindigt achter in de keel. Als een dikke druppel die in een diepe put valt."

In het Floenkland beleeft ze allerlei avonturen en gaat ze op stap en met eik, een gelatine konijn en nog andere dieren.
Ik vond dit niet zo leuk om te lezen omdat ik niet van fantasy hou maar ik ben er zeker van dat vele lezers in de wolken zullen zijn met dit verhaal. Alice in wonderland is ook niet voor niets een bestseller...
Dit middelste deel heb ik echter slechts diagonaal gelezen. Het kon me echt niet boeien en ik kon me niet inleven in deze absurde wereld.

In deel drie blijkt het moeilijk te zijn om mensen te vinden die haar nog willen of kunnen begrijpen en de medicatie maakt het voor haarzelf en haar beste vrienden ook moeilijk om terug te keren naar de reële wereld, maar met hulp en de nodige voorzieningen hoopt men het beste voor haar.

In dit boek wordt het duidelijk dat het voor mensen met een label, om het in de woorden van het hoofdpersonage te zeggen, vaak héél moeilijk is om begrepen te worden. Medicatie wordt te pas en onpas gebruikt, fixatie komt aan bod, het uniform handelen van ziekenhuispersoneel en dokters... Het is allemaal niet mooi.
Ik denk dat dit boek aanbevolen literatuur is, ook voor middelbare school leerlingen.
Wie meer wil weten hoe mensen met autisme zich voelen moet zeker dit boek lezen.

Ik geef 3 sterren.