Meeslepende juridische misdaadthriller met de nadruk op thriller

Eddie Flynn is een oplichter, of beter gezegd dat was hij tenminste. Tegenwoordig opereert hij als een advocaat in New York aan de rand van faillissement en houdt hij zich netjes aan de wet. Dus wanneer de FBI bij hem aan de deur staat met een zaak die zijn financiële problemen zou kunnen oplossen, grijpt hij die kans met beide handen aan.

De cover beschrijft Het Pleidooi als 'Een van de meest pakkende thrillers van het jaar'. Gezien de inhoud van het boek is er weinig reden om daar iets tegenin te brengen. Het is een goed en vlot geschreven pageturner. De auteur maakt gebruik van trucs zoals korte hoofdstukken en uitstekende cliffhangers, waardoor je geneigd bent door te blijven lezen. Maar werkelijk waar de verhaallijn zelf maakt het inderdaad de meest pakkende thriller.

In de proloog breekt een groep onbekende mannen zijn kantoor binnen en wordt Flynn neergeschoten met bepaalde wapens. We gaan dan vervolgens terug in de tijd en de rest van het verhaal leidt naar deze gebeurtenissen met een aftelling, wat extra spanning toevoegt. Het is niet meteen duidelijk wie van hen de schutter is en auteur strooit er kleine aanwijzingen erdoorheen.

Ook de bij personages zijn vermakelijk. Dit geldt voor zowel de schurken die hem willen helpen, maar ook de miljardair David Child. Door de beeldende beschrijving bleef je de actie in de ogen van de personages en je ziet het verhaal als een film voor je ogen afspelen.

Cavanagh is er opnieuw in geslaagd de spanning van een actie serie te combineren met de juridische manoeuvres en dubieuze advocaten wat voor een uitstekend verhaal heeft gezorgd. Ervaren misdaadthrillerlezers zullen een paar plotwendingen wel tijdig opmerken, maar over het geheel genomen is dit een sterke, meeslepende juridische misdaadthriller met de nadruk op thriller.