Prachtig!

Sophie Kinsella was tijdens mijn jongvolwassen jaren een van mijn favoriete auteurs. Ik heb talloze uren hardop gelachen tijdens het lezen van haar boeken en bewonder haar talent om personages te creëren die niet alleen interessant, maar ook zeer herkenbaar zijn. Toen ik hoorde dat ze een glioblastoom had werd mijn bewondering voor haar tien keer zo groot. Haar moed en veerkracht tijdens hersenoperaties, chemotherapie en bestralingen zijn ronduit inspirerend.

Hoewel Hoe voelt het? fictie is, voegt de wetenshap dat het grotendeels autobiografisch is een extra laag toe die dit verhaal nog boeiender maakt. We volgen hierin Eve, een succesvolle auteur die wakker wordt in een ziekenhuis zonder zich te herinneren hoe ze daar terecht is gekomen. Al snel hoort ze van haar toegewijde echtgenoot dat ze een operatie heeft ondergaan om een kwaadaardige hersentumor te verwijderen. Iets waar hij haar vanwege geheugenverlies regelmatig aan moet herinneren. Vanaf dat moment zijn we getuige van Eve's moeizame reis om opnieuw te leren lopen, terwijl ze worstelt met hoe ze het haar kinderen moet uitleggen.

Auteurs inzicht in de ervaring van een hersenoperatie is diepgaand. Eve's worstelingen voelen hartverscheurend echt aan, maar het verhaal is ook doordrenkt van warmte en humor. Ik was diep ontroerd door de beschrijving van Eve's echtgenoot die een constant kalm blijft tijdens haar herstel. Hun relatie, evenals de liefde en steun van vrienden en familie wordt met zoveel tederheid weergegeven.

Kortom was het een emotionele achtbaan die je hart breekt en weer aan elkaar lijmt. Het is een krachtig verhaal over liefde, veerkracht en de simpele vreugden die het leven de moeite waard maakt. Ik kan dit boek van harte aanbevelen. Het blijft je bij lang nadat je de laatste pagina hebt omgeslagen. Ik wens Sophie Kinsella het allerbeste op haar eigen persoonlijke reis.