Een opmerkelijk boek dat leest als een film

Het verhaal van de beroemde familie Florio vat aan in 1799 en eindigt in 1868. In Bagnara (Calabrië) heeft een aardbeving plaats die het leven van Ignazio (zachtaardig) en zijn broer Paolo (hardvochtig), beiden handelaren in kruiden, grondig zal veranderen. Ze verhuizen naar de Siciliaanse hoofdstad Palermo, centraal gelegen in het Middellandse Zeegebied, waar het wemelt van de kooplieden en zeelui, uit alle hoeken van de wereld. Vanuit hun kleine kruidotheek (aromateria) lukt het de broers om in enkele jaren tijd toonaangevende winkels (drogheria) voor specerijen, geneeskrachtige grondstoffen en koloniale goederen uit de hele wereld, op te richten. Ondanks hun noeste en mateloos gedisciplineerde arbeid krijgen de Florio’s geen ‘aanzien’. Nog steeds blijven ze voor hun klanten en concurrenten ‘kruiers’ uit Bagnara. Wanneer Paolo’s zoon Vincenzo, inmiddels uitgegroeid tot een keiharde Palmeritaanse zakenman, het geheim van de Marsalawijn, bekroond met een medaille op de Nationale Expositie in Forence in 1861, ontdekt en prachtige kelders in tufsteen laat bouwen om de wijn te produceren en te conserveren, neemt hun macht en rijkdom nog grotere proporties aan. Dit gaat echter niet zonder slag of stoot. Ze krijgen af te rekenen met afgunst, vernederingen, verraad, wraak en complexe liefdesrelaties. Dit alles spelend in een politiek onrustige periode waar overheersingen door de Bourbons en revoluties tegen hen elkaar snel opvolgen.

De Italiaanse lerares, voormalig advocate Stefania Auci (°1974), geboren in Trapani, residerend en werkzaam in Palermo, schetst het portret van de leden van de familie Florio, vandaag de dag nog steeds bekend als ‘De leeuwen van Sicilië’. Tevens is het een verhaal, gebaseerd op de werkelijkheid, over sterke mannen die voor niets of iemand terugdeinzen op hun weg naar succes. De ondergeschikte rol van de vrouwen (slim, sterk) die opkomen voor hun eigen mening maar waar helemaal niet naar geluisterd of rekening mee gehouden wordt, gaat Auci niet uit de weg. ‘Achter de glazen deur die naar de boomgaard voert, staat Vincenzo te wachten. Hij weet dat hij te ver is gegaan, maar wat heeft Giulia zich in godsnaam in haar hoofd gehaald? Sinds wanneer wil ze, als een gelijke, met hem over politiek en economie praten? Het is waar dat ze er veel meer van weet dan heel wat mannen, maar jesus: ze is toch maar een vrouw.’

De grote merites van De leeuwen van Silicië (oorspronkelijke titel : I leoni di Sicilia. La saga dei Florio, vertaald door Hilda Schraa) is de levendige beeldspraak die Auci hanteert. Van deze meeslepende familiekroniek die tevens de politieke situatie van Sicilië in de 19e eeuw en de geschiedenis van Italië op de kaart zet, werden in Italië reeds meer dan 200.000 exemplaren verkocht. Tevens betekende het de definitieve doorbraak van de auteur bij het grote publiek. Hiermee mag Stefania Auci het lijstje van de grootmeesters zoals Andrea Camilleri, Luigi Parandello en Tomasi di Lampedusa vervoegen.

De leeuwen van Sicilië is een opmerkelijk boek dat leest als een film en bedwelmt door de vele krachtige geuren en exotische kleuren.

Linda Crivits