Tussen twee werelden

TUSSEN TWEE WERELDEN
Waarom zou ik een deel van mezelf aan Martino wijden? Er kon elke willekeurige dag een maatschappelijk werker, een gemeenteambtenaar of zo’n soort type op de stoep staan en zeggen: ‘Hallo, meneer Guerrieri, ik kom u meedelen dat we de jongen morgen komen halen. Hij is geadopteerd door een gezin in Cagliari. Dit is het bevel van de rechtbank, bedankt en tot ziens’. Aan het woord is de vijftigjarige Leo Guerrieri, schrijver/journalist die na het overlijden van zijn vrouw het spoor bijster is.
In Tussen twee werelden (oorspronkelijke titel : La manutenzione dei sensi, vertaald door Saskia Peterzon-Kotte) van Franco Faggiani, ontfermt hij zich, op vraag van zijn succesvolle dochter Nina, zijn rots in de branding, over de achtjarige Martino met het Aspergersyndroom. De auteur beschrijft hoe beide personages, op het ritme van de seizoenen, naar elkaar toegroeien. Dit gebeurt wanneer Leo besluit Turijn in te ruilen voor de Piemontese bergen, midden in het bos, ver weg van de bewoonde wereld. Op de vakantieboerderij in Sansicario maken ze kennis met enkele dorpsbewoners. Maar het is vooral de oude, zwijgzame Augusto die snel een nieuwe wending aan Martino’s leven zal geven. Augusto leert hem o.m. hooien, aardappelen poten, schuren en vormgeven van stukken hout, dieren te herkennen aan hun sporen en de mensen aan hun eigenaardigheden, om de aarde te voelen en tevreden te stellen en om de dingen te kiezen aan de hand van hun nut. Stilaan wordt Martino een onafhankelijke jongeman met de nodige portie zelfvertrouwen. En weet hij het beste van Leo naar boven te halen, tenminste het deel dat hij kwijt dacht te zijn na het verlies van zijn geliefde.
Tussen twee werelden doet omwille van de omgeving, het inruilen van de stad voor de bergen, denken aan De acht bergen en De buitenjongen van Paulo Cognetti waar ook de personages in de eenzaamheid van de bergen hun eenvoudige en oprechte leven ontwikkelen en de natuur en de dieren hen tot reflectie dwingen. Tevens weet Faggiani de gevoelige snaar te bespelen. De scène waarin Martino, inmiddels achttien jaar, besluit naar de technische universiteit van Turijn te gaan om er design te gaan studeren in plaats van naar deze in Stockholm, doet naar de zakdoek grijpen.
Met zijn debuutroman Tussen twee werelden brengt Faggiani, journalist en residerend in Milaan, een ode aan de jongeren met asperger. Om het met zijn eigen woorden te zeggen: oprechte, onopgesmukte mensen, soms een beetje narrig, maar altijd verrassend. In zijn dankbetuigingen verwijst hij naar de verhalen van de jongeren met het syndroom van Asperger en hun ouders, die echter voor het merendeel anoniem willen blijven. Omdat asperger geen fysieke afwijkingen vertoont en zich manifesteert op diverse, vaak nog raadselachtige manieren, praten veel familieleden er weinig over en zeggen ze slechts dat de jongeren die het hebben ‘een beetje een moeilijk karakter’ hebben. En indien deze woorden niet doorslaggevend zijn verwijst Faggiani graag naar de Engelse Tony Attwood, de grootste deskundige ter wereld op het gebied van asperger: ‘die jongeren lijden niet vanwege het syndroom, maar vanwege de mensen om hen heen, de belagers’.
Misschien moeten we ons reppen naar de vakantieboerderij in het dorpje Sansicario waar een deel van het tedere, ontroerende Tussen twee werelden zich afspeelt.
Tussen twee werelden – ISBN 978 90 5672 616 4 – Signatuur
Linda Crivits