Lezersrecensie
Fijn slotdeel, deze serie verdient het om gelezen te worden!
De Veleda-trilogie is echt een aanrader voor mensen die het Romeinse Rijk interessant vinden. In het slotdeel De Veleda-erfenis (2021) van de Alkmaarse Chris Houtman staat eigenlijk het hele Romeinse Rijk op scherp. Er woedt een burgeroorlog in Rome, de Germaanse stammen komen in opstand en er zijn heel veel moorden. Het slotdeel laat weer de bloederige periode zien, gecombineerd met politiek gekonkel, trots, liefde en veel doden.
Na een subtiele introductie van de stand van zaken zit de lezer gelijk weer in het verhaal waarmee deel 2 De Veleda-vloek (2020) eindigde: in Rome woedt een burgeroorlog en Plinius en Elfleda, de twee hoofdpersonages, steunen ieder hun eigen kant. Daarnaast lees je gelijk over allerlei gebeurtenissen zoals een beleg, bijbehorende onderhandelingen, haat en nijd: “Maar áls het moment aanbreekt dat we hem aan de goden offeren, doen we dat in hele kleine stukjes”. (2021: p. 22) Lugubere maar realistische weergave.
Vanwege de vele gebeurtenissen kun je het boek niet wegleggen. Onder andere door de vele strijdlustige momenten lees je veel over gevechtstechnieken, formaties en Romeinse legerbegrippen. Deze zijn erg afwisselend en zo blijft het verhaal verrassend. Daarnaast is het ook interessant hoe een keizer ‘gemaakt’ wordt met behulp van propaganda, strategische keuzes, moord en politiek gekonkel. Houtman weergeeft hierin de bloeddorst van deze tijd, zowel bij de Romeinse als Germaanse/Bataafse kant.
Wederom lees je vanuit meerdere en korte perspectieven en zijn de dialogen prettig afgewisseld met beeldende beschrijvingen. Houtman weet de geschiedenis echt goed beeldend neer te zetten en door al deze zaken leest het boek vlot weg en blijf je nieuwsgierig. De personages behouden hun eigen karakter. Sommigen maken een ontwikkeling door, anderen blijven in hun eigen valkuil vallen. Plinius, die grappig, trouw, sociaal, onhandig en preuts is en een hart voor de wetenschap heeft, blijft één van mijn favoriete personages. Ook Caenis vind ik heel interessant omdat zij de kracht van vrouwen achter een mannelijke heerser toont.
Al met al heb ik echt genoten van dit slotdeel, maar eigenlijk van de hele trilogie. In het eerste deel vond ik de vele namen en non-fictiestukken verwarrend, maar in deel 2 en 3 is dat veranderd en goed te volgen. Het boek eindigt met bronnen van inspiratie (non-fictie). Mijn enige kritiekpuntjes zijn het ontbreken van een kaart met belangrijke locaties en het de schrijfstijl bij het einde. Bij de laatste 100 pagina’s ging het verteltempo omhoog waardoor een strijd soms op (minder dan) één pagina beschreven werd. Daardoor voelde het een beetje afgeraffeld. Over het inhoudelijke einde ben ik dan wel weer positief. Dus geschiedenisliefhebbers, lees deze heerlijke historische trilogie van Chris Houtman!
Bedankt Xander Uitgevers voor dit recensie-exemplaar. Deze recensie is oorspronkelijk gepubliceerd op mijn eigen website: https://lisalovestoreadcom.wordpress.com/2021/04/26/recensie-de-veleda-erfenis-chris-houtman/