Middeleeuwse ellende

http://looneybooks79.blog/2022/11/16/book-review-lapvona/

Verkrachting… moord… kannibalisme… kinderruil… religieuze schijnheiligheid… arm vs rijk… bedrog… allemaal is dit (en meer) terug te vinden in ‘Lapvona’ van Ottessa Moshfegh die hiermee een van de gruwelijkste maar tevens grappigste boeken van 2022 schreef.

Dat de Middeleeuwen geen gezellige tijd waren waarin mensen een zorgenvrij leven konden lijden, dat weet vermoedelijk iedereen wel. Moshfegh neemt dan ook een vrijheid in het verhaal om 1 jaar te beschrijven in een dorp dat door een leenheer wordt beheerd tijdens een periode van crisis… droogte, mislukken van oogsten met hongersnood als gevolg, bandieten die de streek onveilig maken (al dan niet opgedragen door diezelfde leenheer) en een priester die eigenlijk niks van de Bijbel kent en eigenlijk eerder een ‘schijn’heilige is dan een heilige…

Moshfegh brengt dan ook een schare personages naar voren die het verhaal zowel schrijnend maken maar die eigenlijk zo grappig zijn, dat het je bijna beschaamd maakt dat je met een lach zit te lezen.

Marek is een mishandelde, misvormde dertienjarige jongen, wiens moeder dood is. Tenminste dat werd hem verteld door zijn vader Jude, die de jongen eigenlijk haat. Marek heeft een vriend, Jacob, die dan weer de zoon is van Villiam de leenheer en heerser van Lapvona. Villiam en Marek, hoewel uit twee verschillende werelden, komen toch bij elkaar door omstandigheden… Dan is er ook nog Pater Barnabas, een godloze priester die Villiam dient en op zijn wenken bedient… De non Agata die uit het klooster ontsnapt en als nieuwe Maria aanzien zal worden.

En dan is er nog Ina, de zoogmoeder (vroedvrouw) en heks van Lapvona. Een enigmatisch blind mens dat communiceert met vogels en de natuur en zij leeft afgezonderd van iedereen maar zal een grote rol in het leven van de dorpelingen spelen. En dan vooral in Mareks leven.

Het boek is wel een opeenvolging van miserie, ellende en alles wat slecht is… en daarvoor zal het hoogstwaarschijnlijk ook verguisd worden en langs alle kanten worden gehaat… en dat is het wel met dit boek: you love it or you hate it! Inhoudelijk dan… want literair kan en mag je ook niks negatief zeggen… Moshfegh heeft hier een prachtig verhaal neergepend over een tijd die nu eenmaal niet mooi en rooskleurig was maar waar toch de schoonheid in de lelijkheid wordt terug gevonden, ieder op zijn eigen manier…