Ongrijpbaar

De berentafel - Martine Glaser

Wat een bijzonder boek. Het verhaal uit dit dunne boekje spookt al uren door mijn hoofd. Het laat me niet los, omdat het zo ongrijpbaar is. Knap gedaan, maar tegelijk ook irritant.

De berentafel begint met het ontwaken van een jong meisje uit een coma. Ze ligt in het ziekenhuis. Ze is helemaal van de wereld, heeft nauwelijks herinneringen. Als haar ouders haar komen halen, komt er elke dag een flard herinnering terug. Ze zoekt de weg, als in een doolhof. De berentafel verwijst naar een verzameling van objecten die haar doen denken aan wie zij was.

Het meisje denkt dat ze Marie heet, maar ze ontdekt in het dorp waar ze woont dat er een graf is met haar naam erop. Ze bestaat niet? Wie is zij wel? De ontknoping is verrassend en verdrietig.

Het verhaal zoals ik het nu opschrijf is overzichtelijk. Maar het boek is een opeenstapeling van warrige gebeurtenissen. Soms heel concreet: naar de brocante-markt, in de schuur werken met haar vader, maar vaak ook heel abstract: woorden van vroeger en nu door elkaar, mensen die dingen zeggen die Marie niet begrijpt.

Ik vind het jammer dat het boek zo dun is. Dit verhaal was meer tot zijn recht gekomen in een uitgebreidere vertelling van minstens 200 bladzijden. Ik denk dat kinderen vanaf ongeveer 11 jaar die houden van mysterieuze boeken het wel kunnen waarderen.