Lezersrecensie
Spannend en indrukwekkend!
Ik voelde me alsof ik er zelf vastzat, diep onder de grond, in het donker. Een spannend verhaal over drie jongens die ontdekken hoe ver groepsdruk je kan drijven.
Kal, Jasper en Skyler belanden na een fout gelopen actie met een leraar op een strafkamp in de Ardennen. Samen met andere jongeren moeten ze daar leren samenwerken tijdens een grottentocht. Kal is er niet gerust op: “Een mens hoort niet onder de grond. Zeker niet als je leeft.” En dan gaan er ook nog geruchten over een monster. Een spookverhaal? Of is er écht iets daar beneden?
Wat begint als een spannend avontuur, slaat om in een overlevingsstrijd. De jongens gaan op onderzoek uit en raken verdwaald. IJskoud, donker en eindeloos. De paniek is voelbaar, als lezer houd je je adem in. Wat als je vastzit, nergens licht, nergens lucht?
Jowi Schmitz weet je met haar beeldende, bijna filmische stijl mee te trekken in het verhaal. De hoofdstukken zijn kort, het tempo is hoog en de spanning blijf je voelen. Wat dit verhaal extra sterk maakt, is dat het niet alleen spannend is, maar ook belangrijke thema’s aan bod laat komen als groepsdruk, vriendschap en je eigen grenzen. Kal is een jongen met een groot hart, maar in de groep is hij op zoek naar zichzelf. Het verlangen om ergens bij te horen, het negeren van je gevoel omdat je bang bent om anders te zijn. Jowi Schmitz laat zien hoe jongeren daarin verstrikt raken en hoe dat ze kan breken, maar ook laten groeien.
IJsnacht is rauw, spannend en indrukwekkend. Een novelle die je in één keer uitleest en die nog lang in je hoofd blijft hangen. De jeugdige lezer zal hier van smullen. En geloof me: na dit verhaal kijk je heel anders naar het donker. Een aanrader, maar wel eentje om met een dekentje erbij te lezen, en het licht aan!