Kan een experiment als dit succesvol zijn?

De oneindige familie begint met het leven van Izzy Poole, een negentienjarige vrouw die zwanger raakt van Hal Jackson, haar docent Beeldende Kunst. Hal voelt zich niet opgewassen tegen het vaderschap en dringt bij Izzy aan op abortus. Izzy wil het kind graag houden, maar weet niet hoe ze het aan moet pakken. Haar moeder leeft niet meer en haar vader is alcoholist.
De enige persoon die Izzy echt steunt als zij hem vertelt dat ze in verwachting is, is meneer Tannehill. Hij is eigenaar van barbecue restaurant Whole Dog, waar zij in haar vrije tijd werkt.
Nadat Hal zelfmoord pleegt, wordt Izzy benaderd door zijn moeder. Zij wil haar wel financieel helpen, maar verder niets met haar te maken hebben en brengt Izzy in contact met dokter Preston Grind, die met een ongewoon voorstel komt dat haar wel aanspreekt. Zijn plan is om tien ouderparen en hun pasgeboren baby's aan een experiment te onderwerpen, waarbij zij tien jaar bij elkaar wonen. In die periode zal alles voor ze geregeld worden. Hulp bij de opvoeding, financiële steun en een opleiding voor de ouders, zodat zij na het experiment een betere start kunnen maken in de samenleving.
Het doel van dokter Grind is te bewijzen dat kinderen betere volwassenen zullen worden als zij als kind veel ouderlijke liefde krijgen.
Het experiment krijgt de naam "Het oneindige Familie Project" en wordt gefinancierd door een rijke eigenaresse van een winkelketen. Zij laat Preston Grind de vrije hand in zijn aanpak.
De eerste vijf jaar slapen de kinderen samen in een slaapzaal, de ouders hebben hun eigen woning. De verzorging van de kinderen wordt door de ouders gezamenlijk gedaan en de kinderen weten amper wie hun echte ouders zijn. Daarna wonen de kinderen bij hun ouders.
Kan een experiment als dit lukken of zal het een utopie zijn?
Zal de familie bij elkaar blijven gedurende het hele experiment of komen er toch irritaties en zal de familie uit elkaar vallen?

De oneindige familie is een vlot te lezen boek, met redelijk wat afwisseling. Jammer genoeg zit er weinig diepgang in. Het boek zou interessanter zijn als er wat meer over de wetenschappelijke achtergrond van het experiment zou worden verteld. Het enige wetenschappelijke experiment dat besproken wordt is het zogenaamde marshmallow experiment. En als dat mislukt, wordt besloten het niet wereldkundig te maken, maar een jaar later te herhalen.
Van de vele personages worden alleen Izzy en Preston wat meer uitgediept. Izzy neemt in het project een wat bijzondere positie in, omdat zij de enige alleenstaande ouder is.
Het eind van het boek is redelijk voorspelbaar en maakt het boek bijna een feelgood roman.

Kevin Wilson (1978, Sewanee USA) schreef eerder de verhalenbundel Tunneling in the center of the Earth (Graven naar het hart van de Aarde), waar hij de Alex Award en de Sherley Award voor ontving en Family Fang (De Familie Fang) dat verfilmd werd.
Naast schrijver is Wilson docent Engels aan de University of the South in Sewanee.