Zolang ik rouw, heb ik lief

Lisanne was nog geen 30 jaar toen haar moeder op 56-jarige leeftijd overleed aan kanker. In “Je bent jong en je rouwt wat” beschrijft zij het hele rouwproces vanaf het moment dat haar moeder de diagnose kanker kreeg en de maanden die volgden tot haar overlijden, tot en met haar rouwproces in de twee jaar daarna. Hoe haar vrienden probeerden haar te helpen, maar in haar ogen juist niet met goede opmerkingen. Lisanne kon niets beginnen met hun welgemeende adviezen, die veelal uit clichés bestonden. Gelukkig had zij een paar vriendinnen die hetzelfde meegemaakt hadden en haar tranen en vertwijfeling snapten.
Omdat Lisanne erachter kwam dat boeken over rouwverwerking vooral gaan over oudere mensen die hun partner verliezen en nooit gaan over anderen in met haar vergelijkbare situaties, besluit zij 9 jaar na het overlijden van haar moeder haar ervaringen op te schrijven. Niet als een soort handleiding, maar puur haar verhaal. Elk rouwproces is uniek en ook dat wil zij in dit boek duidelijk maken.

De vele, korte hoofdstukken hebben elk als titel een van de clichés die haar als adviezen gegeven zijn. Daar tussendoor zijn korte verslagen van de therapiesessies waar Lisanne na verloop van tijd naartoe ging. Haar therapeute maakt haar goed duidelijk dat het normaal is dat ze haar moeder mist, maar dat het ook haar moeder is die haar geholpen heeft te worden wie ze nu is. Zo leert zij met dankbaarheid terugdenken aan haar moeder.

Lisanne Sadelhoff beschrijft het hele proces van rouwverwerking op een eerlijke en open manier. Hierbij schroomt zij niet zwarte humor te verwerken, die in haar ogen onmisbaar was bij die verwerking. Het is geen “zelfhulpboek”, maar wil een handvat geven aan jongeren die in dezelfde situatie zitten.

Lisanne van Sadelhoff (1989) studeerde journalistiek en Nederlands. Zij werkt als freelance journalist en schrijft voor verscheidene kranten en tijdschriften en is eindredacteur bij de Volkskrant.