Lezersrecensie
Lisa Engström: een nieuwe held in thrillerland?
Ik ontmoette Frida Moisto op het boekenfestival in Stadstheater Zoetermeer tijdens het Thrillerfestival 2019. Ik mocht nog net de zaal in voor haar praatje over haar boek. Frida is een Zweedse schrijfster en verpleegkundige. Toen haar jongste dochter als baby heel erg ziek was en de doktoren niet wisten of ze het zou halen, gingen zij en haar man door een hel. Gelukkig is zij helemaal beter geworden. Maar Frida had daarna last van heel veel boosheid. Haar moeder stuurde haar naar iemand om te praten. Dat heeft haar enorm geholpen. Ze wilde weten hoe het een mens verandert die niet met die boosheid weet om te gaan en besloot een boek over zo'n persoon te schrijven. Als het niks wordt, than so be it. Omdat ze geen uitgeverij vond heeft ze het zelf gepubliceerd. Ze 'stalkte' Emelie Schepp (bekend van de serie over Jana Berzelius), die ook haar boeken zelf uitgeeft, met vragen over selfpubben. Van hun spaargeld liet ze 2000 boeken drukken, die ze in hun kleine appartement neerzette en hoopte te verkopen. In haar woonplaats Jonköpping ging het boek redelijk hard. Zonder reclamecampagne en eigenlijk bijna alleen via mond-tot-mondreclame verkocht ze binnen 3 maanden alle 2000 exemplaren in Zweden. Zonder de steun van haar man was het nooit gelukt.
De Nederlandse uitgeverij Stortebeeker - gestart door Edith Sybesma, vertaalster, en haar zus Alfrida Loose - die haar boek in Nederland uitbrengt vonden haar op een boekenbeurs in Zweden. Nederland is het eerste land buiten Zweden waar het boek is uitgebracht. Edith vertaalde ook het boek en vele andere boeken van schrijvers als Lars Kepler, Bo Svernström en Fredrik Backman.
Net Nitroglycerine begint lekker met het neerzetten van een aantal personages. Niet zulke fijne heerschappen, zullen we maar zeggen. Nils en Niklas Bromander, vader en zoon. Mannen met macht en zeer vrouwonvriendelijk. Dan wordt Niklas vermoord en zijn vader aangevallen en voor dood achtergelaten. Dan verdwijnt de dochter van Niklas, Hanna Bromander, spoorloos. Wat is er gebeurd? Dat onderzoeken politieagente Lisa Engström en haar partner Sten Johansson. Hoe dieper ze graven hoe meer verdachten er ten tonele verschijnen (het is handig om daar een lijstje van bij te houden). Langzaam ontrafelen ze de gebeurtenissen die veel verder gaan dan ze denken. De hoeveelheid personages zou voor sommigen een reden zijn om het boek niet op te pakken. Maar iedereen heeft een functie. Ze krijgen de gelegenheid om hun verhalen te vertellen. Zonder die verhalen is het verhaal niet compleet. En we leren ze daardoor beter kennen: de collega's van Lisa, de familie Bromander en de andere verdachten.
Lisa heeft nogal eens last van haar opvliegendheid, wat haar de bijnaam Nitro oplevert. Vernoemd naar de uiterst explosieve springstof Nitroglycerine. In de cursieve hoofdstukken leren we over het verleden van Lisa. Zacht gezegd ging haar opgroeien niet over rozen. Ze heeft veel geweld en agressiviteit gezien. Ze is er letterlijk door getekend. In plaats van in therapie te gaan, heeft ze alle gevoelens en gedachten diep in zichzelf verstopt. Dit leidt tot soms onhoudbare situaties met haar collega's (met wie eigenlijk niet?). Maar omdat ze resultaten behaalt, mag ze haar werk blijven doen. Lisa is een voorbeeld van hoe je niet wilt zijn. En toch heeft ze ook haar zachte kanten. Als ze aan jouw kant staat, dan gaat ze voor je door het vuur. Maar naai je haar, dan vergeeft ze het je nooit. Ik twijfel nog of ik haar aan mijn kant wil hebben, maar ik wil haar zeker niet tegen me hebben. Ik ben zeer benieuwd naar het tweede boek. Wat leren we nog meer over Lisa en wanneer komt ze haar verleden weer tegen, zodat ze er wel iets aan moet doen? Ik heb genoten van deze nieuwe serie, geschreven door een zeer gedreven, open en hartelijke vrouw met een droom.