Lezersrecensie
Hij heeft haar 16 jaar geleden vaag gezien maar is haar nooit vergeten
Op zijn vijftiende ziet Will haar voor het eerst in Chicago. Niet helemaal scherp omdat hij nog geen bril draagt, maar ze maakt desondanks een onvergetelijke indruk op hem. Door nog een andere gebeurtenis verandert op deze dag zijn leven. Hij kiest ervoor volwassen te worden. Nora ziet Will zestien jaar later voor het eerst vanaf haar balkon in haar “Gouden Uur”. Hij maakt ook meteen indruk op haar. Will blijkt het appartement van zijn oom Donny te hebben geërfd. Hij wil er niet wonen, maar wil het tijdelijk verhuren. Nora en de andere eigenaren van het gezellige complex zijn daar fel op tegen en doen er alles aan om dat tegen te houden. Hij wil Nora als een vijand zien, maar vindt de dingen die zij bedenkt grappig. Ze leren elkaar beter kennen, maar zijn allebei getekend door hun verleden en hebben veel te verwerken. Zal dat hun liefde in de weg staan?
Een origineel feelgood verhaal waarin het draait om een appartementencomplex. De zeven bewoners, waarvan de meesten al op leeftijd, vormen samen een hechte gemeenschap. Nora is er weer komen wonen na de dood van haar Nonna. Het is al sinds haar negende jaar een veilige plek voor haar en ze vindt het moeilijk als dingen veranderen. Will is een hardwerkende eerstehulp arts en nogal gesloten. Je leert ze allebei goed kennen door wisselende perspectieven en ik vond het personage Will sympathiek met zijn “hikkende hart” en soms “nurks en piekerend”.
Het thema is de liefde, dat dit niet altijd van begin af aan een zekerheid is en ook dat je anders dan je geleerd hebt kunt liefhebben. Je ziet beide personages groeien. Nora durft dingen los te laten en meer haar eigen leven te leiden. En Will wordt opener en houdt meer rekening met anderen. Naast de bewoners is er ook een rol weggelegd voor Nora’s collega’s en Will sluit onverwachte, waardevolle vriendschappen. Het boek bevat een fijne proloog en epiloog en is daarnaast geschreven in lange hoofdstukken met veel beschrijvingen en verschillende karakters. Dat maakt het een boeiend verhaal en ik heb het met plezier gelezen.