Tijd is een rekbaar begrip

Ik moest er eerst even inkomen maar uiteindelijk blijkt ook Uurwerk weer vakwerk en een bijzonder verhaal.
Het begin verhaalt over een oude vrouw, doof en alleen in een huis. Haar overpeinzingen, haar lege dagen. Een buurjongetje komt haar bezoeken met zijn hondje, dat maakt haar dagen mooier.

Ik vreesde in het begin even dat het een beetje saai ging worden, maar al gauw vormde zich een mysterie, er miste iemand, wat was er voorgevallen? Waarom? Hoe? En toen las het vlot weg, werd de spanningsboog strakker.
Langzaam wordt duidelijk wat er is gebeurd, hoe tijd rekbaar en soms verraderlijk kan zijn, hoe niet alles is wat het lijkt.

Zoals gezegd, ook het derde boek van Ane Riel is weer goed. Maar Hars blijft onovertroffen.