Smullen

‘De Bernières’ vloeiende, heldere proza glijdt met doeltreffend gemak het brein van de lezer binnen.’ Dat schreef de gerenommeerde Engelse krant The Times over ‘Het stof dat van dromen valt.’ Een titel overigens, die de schrijver van zijn vriend, de singer-songwriter Ralph McTell, mocht gebruiken.

Beter dan The Times kan ik mijn waardering voor deze prachtige familiesaga bijna niet uitdrukken. Het is na ‘Kapitein Corelli’s mandoline’ en ‘Vogels zonder vleugels’ het derde boek dat ik van deze schrijver met ontzettend veel plezier gelezen heb en de kwaliteit is onverminderd hoog.

Louis de Bernières is een rasverteller die nooit saai wordt. Speelde Kaptein Corelli op het Griekse eiland Kefalonia ten tijde van de Tweede Wereldoorlog en behandelt Vogels zonder vleugels de tot totstandkoming van het moderne Turkije en de Armeense genocide, dit boek gaat over een idyllische upperclass-familie die ten zuiden van Londen woont ten tijde van de Eerste Wereldoorlog. In die typisch Engelse context groeien Rosie McCosh en haar drie zussen op en moeten ze zien te dealen met de grilligheden die het leven tijdens zo’n oorlog en de wederopbouwjaren erna nu eenmaal in petto heeft.

Dat alles wordt op een boeiende manier beschreven: de liefdesperikelen van de dochters, de oorlogsavonturen van hun verloofdes, waarbij veel aandacht is voor de luchtgevechten die een van hen moet voeren, de relatie met het personeel van de familie, een vrolijke flierefluiter als vader en een excentrieke moeder die een beetje van het padje af is.

Allemaal mooie ingrediënten, dus voor de verwoede lezer - want het is wel een pil van 583 pagina's - is het smullen geblazen.