Lezersrecensie
Gruwelijk Syrie
Dit is wat je noemt een echte pageturner. Vooral in het tweede deel van het boek kon ik nauwelijks stoppen met het lezen van deze onvervalste spionagethriller, geschreven door de oud-CIA-agent David McCloskey.
Het is het debuut van deze schrijver, die jarenlang in het Midden-Oosten was gestationeerd als analist met als specialisatie Syrië. Daar in de hoofdstad Damascus speelt het verhaal zich grotendeels af met uitstapjes naar Parijs en Zuid-Frankrijk. De opstand tegen het gruwelijke bewind van de inmiddels naar Rusland gevluchte dictator Bashir al-Assad is dan nog in volle gang.
CIA-agent Sam Joseph moet in Parijs Marian Haddad, een ambtenaar van het Assad-bewind, zien te rekruteren voor de CIA. In Damascus moet zij dan informatie gaan doorgeven aan de Amerikanen. Geen gemakkelijke taak in een land dat in de greep is van de beruchte moeghabarat. De Syrische geheime dienst die gruwelijk huishield, zoals we nu weten na de val van Assad.
Je kan aan alles merken dat McCloskey een insider is. Zo gaat hij uitgebreid in op het afschudden van vijandelijke agenten die mensen van de Amerikaanse ambassade hardnekkig achtervolgen. Soms duurt zo’n SDR (Surveillance Detection Route) wel negen uur of langer en het omvat het maken van onverwachte bochten, stops en snelheidsveranderingen om te zien of iemand volgt.
Het leidt tot mooie beschrijvingen van Damascus. Minder mooi is de bejegening van gearresteerde burgers door de agenten van de Republikeinse garde. McCloskey beschrijft sommige afgrijselijke martelmethodes tamelijk nauwkeurig en dat is geen pretje (zacht uitgedrukt). Recente journaalbeelden van propvolle gevangenissen waar zich afschuwelijke taferelen hebben afgespeeld getuigen daarvan.
Het boek vergt wel enige verbeeldingskracht van de lezer, omdat McKlosky soms een ietwat cryptische schrijfstijl hanteert, die kennelijk spionnen eigen is. Eenzelfde euvel zie je ook wel bij zijn genre-collega John le Carré. Maar dat hoort nu eenmaal bij een wereld waarin niets is wat het lijkt, zullen we maar zeggen.
Tenslotte, Standplaats Damascus is een roman waarin de dreiging voortdurend voelbaar is en geen boek voor tere zieltjes, maar wel een boeiende thriller over hedendaagse spionage in een super actuele context.
Het is het debuut van deze schrijver, die jarenlang in het Midden-Oosten was gestationeerd als analist met als specialisatie Syrië. Daar in de hoofdstad Damascus speelt het verhaal zich grotendeels af met uitstapjes naar Parijs en Zuid-Frankrijk. De opstand tegen het gruwelijke bewind van de inmiddels naar Rusland gevluchte dictator Bashir al-Assad is dan nog in volle gang.
CIA-agent Sam Joseph moet in Parijs Marian Haddad, een ambtenaar van het Assad-bewind, zien te rekruteren voor de CIA. In Damascus moet zij dan informatie gaan doorgeven aan de Amerikanen. Geen gemakkelijke taak in een land dat in de greep is van de beruchte moeghabarat. De Syrische geheime dienst die gruwelijk huishield, zoals we nu weten na de val van Assad.
Je kan aan alles merken dat McCloskey een insider is. Zo gaat hij uitgebreid in op het afschudden van vijandelijke agenten die mensen van de Amerikaanse ambassade hardnekkig achtervolgen. Soms duurt zo’n SDR (Surveillance Detection Route) wel negen uur of langer en het omvat het maken van onverwachte bochten, stops en snelheidsveranderingen om te zien of iemand volgt.
Het leidt tot mooie beschrijvingen van Damascus. Minder mooi is de bejegening van gearresteerde burgers door de agenten van de Republikeinse garde. McCloskey beschrijft sommige afgrijselijke martelmethodes tamelijk nauwkeurig en dat is geen pretje (zacht uitgedrukt). Recente journaalbeelden van propvolle gevangenissen waar zich afschuwelijke taferelen hebben afgespeeld getuigen daarvan.
Het boek vergt wel enige verbeeldingskracht van de lezer, omdat McKlosky soms een ietwat cryptische schrijfstijl hanteert, die kennelijk spionnen eigen is. Eenzelfde euvel zie je ook wel bij zijn genre-collega John le Carré. Maar dat hoort nu eenmaal bij een wereld waarin niets is wat het lijkt, zullen we maar zeggen.
Tenslotte, Standplaats Damascus is een roman waarin de dreiging voortdurend voelbaar is en geen boek voor tere zieltjes, maar wel een boeiende thriller over hedendaagse spionage in een super actuele context.
1
Reageer op deze recensie
