Spannende hervertelling van de Anabasis

De Anabasis zijn zeven boeken, die Xenophon rond 370 v.Chr. schreef over zijn tocht van 401 tot 399 v.Chr. door Perzië. Hij ging mee op een expeditie die de Perzische koning Cyrus ondernam om zijn broer Artaxerxes van de troon te stoten. Anabasis betekent letterlijk 'de tocht naar het binnenland', maar het wordt ook weleens ‘Tocht van de Tienduizend’ genoemd, omdat het ging over tienduizend Griekse huursoldaten die Cyrus hielpen in zijn poging de macht te grijpen.

Valerio Massimo Manfredi maakte met Het Verloren Leger een spannende hervertelling van die klassieke Anabasis. Het verhaal wordt verteld door de Syrische Abira. Zij wordt door Xenophon geschaakt als het leger, waar hij als schrijver in dienst is, langs het dorp van dit meisje komt. Die liefdesgeschiedenis vind ik gelijk het zwakste onderdeel van deze historische roman, want bij tijd en wijle te zoet en te klef.

Manfredi’s beschrijvingen van de natuur en de vele schermutselingen en veldslagen daarentegen zijn fantastisch. Nadat er in Perzië een niet echt succesvolle slag geleverd is met Artaxerxes aanvaard het huurleger noodgedwongen een jarenlange terugtocht naar Giekenland vol ontberingen en tegenslagen. Niet alleen worden ze voortdurend op hun huid gezeten door allerlei fanatieke bergstammen, ook de winter ontpopt zich tot de grootste vijand.

Heroïsch is vooral het optreden van een grote afdeling Spartanen, die deel uitmaken van het huurleger. Zij vormen de ruggengraat en zonder hen zou het verkeerd zijn afgelopen.