Serie beter dan het boek

Echte liefhebbers van historische romans die over de Griekse of Romeinse oudheid kunnen met dit boek, dat zich in het oude Rome afspeelt, hun hart ophalen. Ik kwam het tegen bij het opruimen van het huis van een goede vriend die overleden was.

Mijn gedachten gingen terug naar 1976 toen de 13-delige gelijknamige serie - met in de hoofdrol een fantastische Derek Jacobi - werd uitgezonden op de Nederlandse televisie. Nou leert de ervaring dat het boek meestal beter is dan de film. Meestal dus, maar in dit geval niet.

Mogelijk heeft het te maken met het feit dat de tv-serie gemaakt was door de BBC en die kunnen er echt wat van. Mogelijk is ook dat de wetenschapper, die schrijver Robert Graves (1895-1985) is, het gewonnen heeft van de dichter en romancier in hem.

Hij laat het verhaal vertellen door Claudius zelf: de ongelukkig geboren, manke stotteraar die wel over een scherp verstand beschikte. Bij zijn leven het mikpunt van spot zou hij uiteindelijk bij toeval keizer van het machtige Romeinse Rijk worden. En niet eens zo’n onverdienstelijke.

Graves beschrijft al die gebeurtenissen heel gedetailleerd, waarbij de ingewikkelde familieverhoudingen nog eens een extra complicerende factor vormen. Niet voor niets zit achterin het boek een stamboom van de keizerlijke familie, die begint bij Julius Ceasar en eindigt bij keizer Nero. Maar ook die stamboom zit ingewikkeld in elkaar.

Alles bij elkaar maakt het ‘Ik, Claudius’ tot een niet erg soepel leesbaar boek, hoe interessant de gebeurtenissen in dat oude Rome ook zijn. Het leidde ertoe dat ik het na honderd van de ruim vierhonderd pagina’s voor gezien hield.