Aanstekelijke woede

Na Portnoy’s Complaint zijn beroemdste werk, waar hij ook de Pulitzer-prijs mee won. Weer zo'n (zoals ik dat noem) woedend boek, waarin de schrijver al zijn emoties en gedachtespinsels in razende reeksen woorden op papier zet. Je moet ervan houden, bij tijden voert het allemaal te ver en ben je geneigd wat zinnen of bladzijden over te slaan. Het gegeven is ook nu zeer actueel. Het boek beschrijft de wederwaardigheden van “the Swede”, Seymour Levov. Geboren als echte Jood, zoon van Lou die rijk is geworden door het vervaardigen van leren handschoenen. S. heeft het uiterlijk van een Zweedse atleet, is sportster op de High school, heeft geen last van pretenties, voelt zich niet verheven boven anderen, wil iedereen te vriend houden, zet de handschoenenbusiness voort en doet het alleen maar beter. Enfin, de ideale schoonzoon. Maar hij is en blijft Jood, zoals zijn echtgenote Dawn Dwyer, een schoonheid die Miss New Jersey was, een Ierse katholiek blijft hoezeer zij beiden trachten aan dit beeld te ontsnappen. Zij krijgen één kind, de stotterende zeer intelligente Merry. Die protesteert op 15-jarige leeftijd tegen alles en iedereen zolang het maar de gevestigde orde is, hetgeen culmineert in een bomaanslag op de supermarkt in het kleine stadje waar zij leeft als protest tegen de toen spelende Vietnamoorlog. Hierbij komt de geliefde huisdokter om het leven en Merry duikt onder. Erna is het leven van S. en D. totaal ingenomen door de zoektocht naar Merry en de innerlijke zoektocht naar haar motieven. Uiteindelijk vindt S. Merry na 5 jaar. Zij is dan Jain geworden, een zijtak van het Hindoeïsme waarbij je alles wat uit de natuur komt moet respecteren en bv zelfs geen water mag gebruiken om je te wassen omdat je dan het water bezoedelt. . Merry blijkt dan zelfs meer bomaanslagen op haar geweten te hebben met 4 doden in totaal. S. durft haar niet mee te nemen, niet aan te geven, niet zijn vondst aan D. te vertellen. Door alle overwegingen en overpeinzingen der hoofdpersonen blijkt steeds meer dat de bron van alle twist tussen ouders onderling, ouders en grootouders, ouders en broers en zussen en natuurlijk ouders en kinderen mede gevormd wordt door de toch diep gewortelde religieuze en culturele achtergrond der betrokkenen. Resulteert eigenlijk in: je kunt nog zo je best doen, het zo goed met iedereen en de wereld voor hebben, dan nog heb je geen macht over de implicaties voortvloeiend uit opvoeding en religie. Woedend, somber maar mooi en pakkend geschreven.