Tja...young adult?

Hoe zal ik dat nou zeggen zonder op iemands ziel te trappen… in ieder geval: ik noem dit geen literatuur. Young-adult? Coming-of-age? Recensenten plakken er allerlei “diepere betekenissen” aan vast, maar dat “diepere” kan ík er niet van maken. Het betreft een verslag van enkele jaren in het leven van de mens (bij aanvang nog puber) genaamd “Schelvis”, geboren en opgegroeid in een omgeving van sociaal zwakkeren, in haar (zijn? hun?) eigen woorden. Je zou dus kunnen denken aan een “Catcher-in-the-rye”-achtig verhaal, maar daar kan het niet aan tippen. Schelvis benadrukt dat hij/zij/hen niet heel slim is, en ver achter ligt bij leeftijdgenoten van de hogere echelons; en doet dan verslag van hoe hij/zij/hen zich door tegenslag na tegenslag (fysiek en psychisch) heen vecht, mishandeld en misbruikt wordt, onbegrepen en ongeliefd is en blijft en -op het einde van het boek- opnieuw moet beginnen. Diepere gronden, betekenissen of zielenroerselen kan ik er niet in vinden.
Het boek bevat veel “moeilijke woorden” die volgens mij nooit in Schelvis' vocabulaire zullen voorkomen ( rudimentair, transgressie, intrusief, santoku, convulsief, lykantroop… ) en daarnaast bevat de tekst een groot aantal fouten in het gebruik van de Nederlandse taal (de passie bedrijven, met een geel doekje bemannen, de mensheid en hun koortszweet, ze hadden zich te buiten gedaan…). Waarom dit boek in de shortlist van de Libris-literatuurprijs is opgenomen…?