Zoals zij schrijft...

Dit heet een verhalenbundel te zijn, maar sluit naadloos aan bij haar eerdere boeken over de kleinstedelijke bevolking van Amgash, Illinois. Lucy Barton zelf, en een aantal van de figuren die je al “in de randen” van Lucy Barton hebt leren kennen komen in deze verhalen aan bod. Daarbij springt de schrijfster als vanzelfsprekend van de ene persoon over op de andere, zodat het leest als een soort kroniek van het dorp. En dat in die zelfde, heerlijke stijl vol prachtige observaties en mooie karakterschetsen, wat het lezen een genot maakt. Dit was voor mij reeds het zesde werk van haar hand en ze heeft me nog geen bladzijde teleurgesteld.