Mooi Roth

En déze Roth is weer heerlijk. Hier leeft hij zich in 175 bladzijden heerlijk uit (vind ik). Hij beschrijft in dialoogvorm de ontmoetingen met, en verhouding met vrouwelijke studenten van “de schrijver” ( in wie jij als lezer natuurlijk Philip Roth herkent). Daar komen prachtige confidenties van de dames over hun manier van in het leven staan, hun verhouding met hun respectievelijke echtgenoten en hun omgeving, hun eigen gevoel van niet begrepen worden door man en psychiater(!) waarbij de schrijver zich van zijn meest invoelend manier laat kennen. Op een manier die Roth als geen ander beheerst, de schrijfstijl die mij zeer aanspreekt mits toegepast in een verhaal als dit. Later in het boek komt dan de interessante discussie tussen de schrijver en zijn vrouw, die het manuscript van dit boek heeft gevonden en nu dus de schrijver misstappen verwijt waarvan de schrijver zegt dat die zich slechts in zijn verbeelding afgespeeld hebben. Óók interessant…wat is feit, wat is fictie?