Koloniale geschiedenis

Dit boek werd in 1961 uitgegeven en won toen de Vijverbergprijs (prijs voor het beste boek met Nederlands proza, vanaf 1979 de Bordewijkprijs) hetgeen de schrijver in een illuster gezelschap doet verkeren (o.a. Mulisch, Brouwers, Biesheuvel, Kellendonk en zo verder). Het is een wat mysterieus boek, wel in een goede stijl geschreven met meerdere mooie karakter- en situatieschetsen. Het is een beetje Multatuliaans, de inleider beschrijft dat hij een oude vriend in deerniswekkende toestand na jaren terug ziet (Eddy Lejeune), een van de acht kinderen van een Nederlandse plantagehouder en zijn gekleurde vrouw. Deze Eddy overlijdt en hij komt in het bezit van zijn geschriften. De weerslag daarvan wordt in dit boek uitgegeven. Het betreft een aantal gebeurtenissen, overdenkingen, diepere religieus getinte overwegingen van Eddy die de wereld bereisd heeft maar nooit en nergens het geluk heeft kunnen vinden. Steeds meer wordt duidelijk dat Eddy vindt dat hij getekend is door de invloeden van zijn vader, zijn moeder, zijn worsteling met het geloof en niet in het minst door zijn thuisland Curaçao, waar niets geheim is, alle mannen schuldig zijn en de vrouwen de machtige slachtoffers. Curaçao is dan ook de in de titel genoemde rots der struikeling.
Vanwege stijl en thematiek is het boek de moeite waard. Het ontbeert totaal een echt plot, en ook de chronologie is totaal onduidelijk. Dat maakt dat ik hier eerder over een soort essaybundel zou spreken.