Bijzonder...maar ook moeilijk

Veelvuldig aangeprezen boek, winnaar van de Man Booker Prize 2016. In een wonderlijke bijna gangsta-rap-achtige stijl geschreven waar je erg aan moet wennen. Het gegeven is wonderlijk maar zeer origineel. De hoofdpersoon, een zwarte (“nigger” als soort eretitel) die opgegroeid is in de wijk Dickens van Los Angeles, staat aan het begin en het eind van het boek voor de rechter vanwege een kwestie die daar tussenin duidelijk wordt gemaakt. Hij is opgegroeid als zwarte, opgevoed op hardhandige maar erudiete wijze door een vader die een bekend Afro-psycholoog was (wat dat ook moge zijn). Hij werkt als boer. Eens per maand komt hij met een aantal gelijkgestemden bijeen in de Dodo-Donuts om de stand van zaken in de wereld en meer in het bijzonder Dickens te bespreken. Geconcludeerd wordt dat de positie van “De nigger” nog altijd die van de onderliggende partij is; maar dit geldt ook voor de Latino ’ s, de Aziaten, de natives en zo meer. Hij voert opnieuw de segregatie in, dat wil zeggen dat de positie van de blanken een bijzondere wordt (“alleen voor blinden, gehandicapten en blanken”) . Dit leidt tot een bijzondere herbezinning op de plaats der verschillende bevolkingsgroepen, eindigend in een proces tegen deze segregatie waarbij open blijft of hij wel of niet in het gelijk gesteld wordt maar waarbij wel op een andere manier tegen de verschillen tussen de groepen wordt aangekeken. Bijzonder boek waarbij je wel erg aan de stijl moet wennen. Tegelijk laat de schrijver je vaak merken dat hij zelf zeer wel belezen is door de talloze toespelingen op historische figuren, bekende en minder bekende boeken en ook Latijnse citaten. Vereist lenig lezen.