Eén Trollope is genoeg

Een van de Privé-domeinboeken die ik via internetveilingen bemachtigde. Trollope was een in het Verenigd Koninkrijk toonaangevend en zeer productief schrijver in de 19e eeuw, de Victoriaanse tijd.
Hij bracht rond de 50 romans uit, daarnaast veel essays en ook wat reisboeken (zijn moeder was een bekend reisboekenschrijfster, Frances Trollope). Ik heb nog nooit iets van zijn hand gelezen vóór deze autobiografie. En om de spanning direct weg te nemen: ik ben ook niet van plan ooit iets van hem te gáán lezen. Trollope beschrijft zijn ongelukkige jeugd (hij was dik, lelijk en armoedig en viel overal buiten), daarna zijn carrière bij de nationale posterij alwaar hij uitblonk als degelijk werkend ambtenaar en langzaam opklom en daarnaast zijn al in zijn jeugd bestaande ambitie om schrijver te worden, hetgeen dus uiteindelijk resulteert in eerder genoemd succes. Met grote regelmaat komt zijn grote liefde voor de vossenjacht ter sprake, die hij meest een tot twee maal per week bedreef. Maar deze autobiografie mist gevoel, humor, relativering en wordt gekenmerkt door bescheidenheid, neurotische kenmerken en een pietje-precieskarakter. Enig voordeel: je kunt grote delen overslaan zonder iets te missen.