...een tweede, maar nu is het genoeg

Eigenlijk aan begonnen door de redelijk aangename herinnering aan dat andere boek van deze schrijver, “Twee weken weg”. Ook dit is (dus) een boek uit de jaren dertig, ongetwijfeld heruitgegeven vanwege het (onverwachte?) succes van het andere boek. Dáár gaf ik aan dat er niets gebeurde, er geen diepgang was en de karakters oppervlakkig bleven, maar dat het tóch een aangenaam boek was. Welnu, bij dit boek zou ik precies hetzelfde kunnen melden… maar: het verhaal is weer simpel: Tom Baldwin is verzekeringsagent in Londen, gehuwd met Edith die het huis bestiert, kinderen hebben ze niet. Tom wordt 58 en gaat met pensioen. Hoe dan al die tijd te vullen? Uiteindelijk vinden Tom en Edith een nieuwe invulling van hun leven door een nieuw huis in een buitenwijk aan te schaffen en zich te gaan bemoeien met gezamenlijke activiteiten in hun nieuwe omgeving. Inderdaad, that’s all. Als ik zijn andere boek niet al had gelezen had ik dit tweede leven misschien anders beoordeeld, maar nu: wel érg mager, en ook minder dan zijn eerste. Het trucje werkt niet meer (voor mij).