Goed verhaal, pakkend opgeschreven.

Beroemd boek dat al enige jaren ongelezen in de kast stond. Ik was er al eens in begonnen maar vond toen dat de stijl te veel leek op die van American Psycho. Nu bij een nieuwe poging blijkt het boek toch erg leesbaar. Het stamt uit 1987 en vertelt het verhaal van Sherman (“shummun”) McCoy, een zelfbenoemd “Master of the Universe”. Hij is midden dertig, geslaagd Wallstreet-handelaar in obligaties, getrouwd met een dame uit de betere stand, vader van een dochtertje, bewoner van een klasse-appartement naast Central Park en in het bezit van een maîtresse. Klinkt als zeer geslaagd. Maar zijn hele leven kantelt, en al zijn zekerheden verdwijnen als zich langzaam maar zeker een drama ontwikkelt. Hij belandt met zijn minnares Maria in zijn Mercedes ’s avonds per ongeluk in The Bronx, voor blanken een no-go-area alwaar zij samen dreigen slachtoffer te worden van een roofoverval. Zij vluchten in de Mercedes maar raken bij hun vlucht een der “belagers” (van wie overigens later duidelijk wordt dat het een goedwillende zwarte jongen was) die uiteindelijk in coma raakt. In het verloop van het verhaal wordt de rol van Sherman bij het ongeluk langzaam duidelijk, het slachtoffer krijgt steeds meer een heldenrol toebedeeld (natuurlijk gesteund door de media en een zeer activistische zwarte predikant die het rassenonderscheid en het klasseverschil ten volle in het nadeel van Sherman gebruikt) en mede door zijn eigen onhandige optreden raakt Sherman gaandeweg alles kwijt waarvan hij meende zo zeker te kunnen zijn (geld, vrienden, huis, familie, vrouw, dochter én minnares).
Inderdaad heeft dit boek datzelfde wat mij in American Psycho zo tegenstond, namelijk het tot achter de komma benoemen van prijzen, inkomens, jaarcijfers alsmede benoemen van allerlei merken waarmee men blijkbaar eer wist in te leggen, wat blijkbaar bij de jaren ’80 hoort. Maar daar is bij dit boek makkelijk overheen te lezen en doorheen te kijken. Goed verhaal, pakkend opgeschreven.