(Ont)luisterend

Wonderlijk boek. Theroux beschrijft de gebeurtenissen die zich gedurende ruim 30 jaar van zijn leven voordeden waarin de beroemde schrijver V. S. Naipaul (Vidiadhar Surajprasad, zeg maar V.S. dus) een rol speelde. Theroux ontmoette V.S. voor het eerst toen hij zelf nog aan het begin van zijn schrijverscarrière stond. Hij was toen 24 jaar, vol ambitie maar ook vol twijfel. V.S. was 9 jaar ouder en had al faam verworven met zijn eerste 3 boeken. Beiden hadden een baan bij een wat obscure universiteit in Kampala, hoofdstad van Uganda. V.S. is een Brit, maar geboren en getogen in een natief Indiaas gezin woonachtig in Trinidad. V.S. is dan al getrouwd met Pat, een Engelse historica. Later wordt hij zeer beroemd, wint de Nobelprijs en wordt zelfs geridderd door de Queen. Theroux en V.S. worden dik bevriend waarbij Theroux zeer veel leert van de meer ervaren oudere man.
Uit het verhaal komt V.S. naar voren als een in wezen onuitstaanbaar, zeer zelfingenomen, niet empathisch, seksistisch, racistisch, egoïstisch, vooringenomen maar ook uiterst intelligent persoon. En toch blijft Theroux hem als een zeer goede vriend beschouwen, hetgeen in het verhaal eigenlijk erg bevreemdend en verbazend op de lezer overkomt. Uiteindelijk eindigt de vriendschap (waarvan je als lezer denkt dat je dat geen vriendschap kunt noemen, omdat er van enige wederkerendheid geen sprake lijkt te zijn) omdat V.S. onze goedwillende hoofdpersoon van het ene moment op het andere totaal gaat negeren. En Theroux weet dat, als je het allemaal op je in hebt laten werken, voor zichzelf nog te verklaren ook waarbij van enige rancune nauwelijks of geen sprake lijkt te zijn. Je leest dit boek met enige afschuw, verbazing, weerstand omdat Theroux alle vernederingen (Ik kan het niet anders noemen) met name voor zichzelf goed weet te praten. Verbazend en ook gedurfd boek.