De oude brompot

Voor de “ouderen” (waar begint ouder?) onder ons behoeft deze persoon geen toelichting. De rokende, drinkende, zeer intelligente, cynische en belezen schaakgrootmeester die altijd “buiten zijn schuld” net onder de wereldtop bleef hangen was altijd goed voor wat ophef veroorzakende columns. Té jong (in 1983, toen hij 56 was) belandde hij na een hersenbloeding totaal hulpbehoevend in een verpleeghuis, waarna hij nog 4 bundels met korte verhalen produceerde waarvan dit er een is. Zijn invaliditeit zorgde ervoor dat zijn overpeinzingen en waarnemingen kort en pregnant op papier belandden. Afwisselend commentaren op het wereldgebeuren, het verzorgend personeel, vriendschap, collega-schrijvers en -schakers op beeldende en aansprekende manier genoteerd, vol van cynisme en ironie maar wars van zwartgalligheid en negativiteit. Ik kan hier erg van genieten.