Ouderwets maar aardig

Boek uit 1832, in 1996 vertaald en alsnog uitgegeven. De schrijver is duidelijk een belangrijk man, zoals op te maken is uit de bijna vaderlijke manier waarop hij zijn lezer, maar ook zijn tijdgenoten benadert. Hij was een man van stand die van 1842 tot 1846 ambassadeur voor de Verenigde Staten in Spanje was. In die tijd werd het hem toegestaan in het Alhambra te wonen, hetgeen nu ondenkbaar zou zijn. De tekst is inderdaad wat traag en gedateerd, maar tegelijk ook zo poëtisch en empathisch dat je dat al vrij snel vergeet. Hij beschrijft eerst de omgeving van Granada, dan de locatie van het fort, de geschiedenis, de plattegrond en de aard en ontstaansreden der verschillende onderdelen van het complex. Vervolgens nog een aantal aardige, Scheherazade-achtige verhalen over de vermeende historische bewoners en schatten van het Alhambra. Ik vond het verrassend prettig lezen.