Een echte Atkinson!

Fijn boek. Met name door haar stijl van schrijven, dat typisch Engels gevoel voor humor in een verhaal dat op zich best wel tragisch is. Hoofdpersoon is de in 1940 18-jarige Juliet Armstrong die door de Engelse security-service (MI5) wordt ingehuurd om verslagen uit te typen van gesprekken die gevoerd worden door Godfrey (namens MI5) met een aantal mensen die een warme sympathie hebben voor de fascistische manier van denken (met Mosley als voorbeeld). Juliet doet haar saaie werk, raakt min of meer verliefd op haar “baas “ Perry (die met haar in ondertrouw gaat, maar haar zeer afstandelijk benadert omdat hij een homoseksueel is die zijn voorkeur per se niét kenbaar mag maken) en daarna werkt zij noodgedwongen mee aan de moord op een Oostenrijkse die helaas de afluisteraars betrapt. Dit alles neemt zij mee in haar verdere loopbaan, waarbij MI5 nog steeds gebruik van haar maakt om tijdens de koude oorlog geleerden in te vliegen vanuit het Oostblok. Dan blijkt sprake van spionnen, dubbelspionnen en driedubbelspionnen… lees het om het te begrijpen! Héérlijke schrijver.