De diepere lagen...maken het boek niet leesbaarder

Verhaal in iets meer dan 200 bladzijden van deze beroemde, destijds naar Amerika gevluchte Rus geschreven in 1934. In het kort: Cincinnatus zit gevangen, is vanwege “eigen gedachten” opgesloten en ter dood veroordeeld. Hij beschrijft zijn wachttijd in de cel, begeleid door directeur, bewaker, dokter en advocaat. 3 weken voor zijn executie krijgt hij een buurgevangene genaamd monsieur Pierre die er alles aan doet op goede voet met hem te komen en hem goed te leren kennen. Voor mij niet geheel verbazend blijkt deze heer de uiteindelijke beul, een vakman die bij zijn werk niet over een nacht ijs gaat. Op de dag van de executie valt de werkelijke wereld min of meer in elkaar, Cincinnatus verlaat het executieterrein als een ander mens, aan de lezer overlatend te oordelen of hij dit nu levend doet of dat hij nu onthoofd een ander leven, en andere wereld tegemoet gaat. Een absurdistisch boek, wederom op bijna kinderlijke wijze opgeschreven met vast veel diepere lagen. Echt leesplezier moet je er echter niet in zoeken. Als het 2x zo dik was geweest had ik het nooit uitgelezen.