Een heer kan veel alleen doen

Voor de liefhebber, waag ik te zeggen, is dit verrukkelijke kost. Met poëzie heb ik nooit veel gehad, en mijn vooroordeel is dan ook dat ware dichters wat wazige, verstrooide, sentimentele mensen zijn. Ik ken ook geen gedichten van de heer Rawie, maar ik geniet wel enorm van dit proza. Hier spreekt een ouderwetse, klassiek opgeleide, zeer goed geïnformeerde oudere witte man met een enorm goed gevoel voor taal, maar ook voor literatuur, geschiedenis en de mooie dingen des levens. Een soort mengeling van Bomans en Toonder, verstout ik mij te zeggen. Waarmee ik ook wil zeggen dat hij zeer overtuigd is van eigen gelijk in allerhande zaken, hetgeen hij op bijzonder smakelijke manier weet te verwoorden waarbij de ironie en het cynisme elkaar op een prettige manier afwisselen. Smullen!