Prachtige derde deel vol diepgang!

Het lezen van dit derde deel, voelde als thuiskomen. Thuiskomen in een heerlijke wereld vol magie en bijzondere personages.

Dit derde deel begint met een fijne terugblik naar de gebeurtenissen in het tweede boek. Dus als je net als ik het tweede deel in deze serie al enige tijd geleden hebt gelezen, krijg je een fijne beknopte samenvatting.

In dit derde deel, hebben we ook een sprong in de tijd gemaakt. Het verhaal speelt zich namelijk twee jaar en zeven maanden na het einde van het tweede boek af.

Gelukkig neemt Christelle Dabos ons mee in de gebeurtenissen die zich hebben afgespeeld en wordt al snel duidelijk dat we wederom, samen met Ophelia, in een spannend avontuur stappen.

Ook dit boek is geschreven vanuit Ophelia in de derde persoon. Daarnaast wordt er heel af en toe afgewisseld met een ander perspectief.

Uiteraard verklap ik geen spoilers, maar dit perspectief geeft ons een beeld van het leven van andere bekende personages buiten Ophelia.

Dit derde deel draait namelijk om Ophelia en haar ontwikkeling als jonge vrouw.

Met het tweede perspectief heeft Christelle ervoor gezorgd dat we verbonden blijven met de personages die we hebben leren kennen in de eerste twee delen. Ook geeft het meer informatie over wat ons mogelijk te wachten staat in het laatste deel.

Anders dan de eerdere twee boeken, lijkt ‘Het geheugen van Babel‘ wat voort te kabbelen.

In dit boek is veel meer tijd en aandacht besteedt aan Ophelia als personage en de world building van de bestaande arken. In dit boek voornamelijk de rol van Babel.

Hierdoor zijn eventuele gebeurtenissen niet altijd spannend. Maar desondanks voel je wel dat er iets staat te gebeuren.

Ook gaat dit derde deel dieper in op de filosofie en het ontstaan van de arken, waardoor je een nog beter beeld van het geheel krijgt.

Zelf was ik hier absoluut fan van, omdat ik hou van een goede world building en zeker van een achtergrond dat daarbij klopt.

Hiermee krijgt het verhaal ook een volwassenere wending.

Ondanks dat de hoofdstukken soms vrij lang zijn, maakt de fijne schrijfstijl van Christelle dat het verhaal heerlijk weg leest. En ondanks dat de spanning hier en daar lijkt te ontbreken, gebeurt er zeker wel voldoende om je aandacht vast te houden.

Ook in dit verhaal vinden we interessante en onverwachte wendingen en dat maakte dat mijn hart al meteen sneller begon te kloppen voor het laatste deel in deze serie.

Het einde van dit boek liet mij een gelukzalige zucht slaken en maakte dat ik het liefst meteen verder zou lezen in het vierde boek!

Personages
Ondanks dat we bekende personages uit de vorige twee boeken terugzien, draait dit verhaal vooral om Ophelia.

Ze gaat alleen op pad en omdat je vanuit haar perspectief leest, voel je dat deze reis anders gaat zijn dan de reizen hiervoor. Ze zal het nu alleen moeten doen.

In ‘Het geheugen van Babel‘ is het aan Ophelia om te ontdekken wie zij is als persoon en wat zij wil in het leven. Dit gaat met vallen en opstaan op het bijzondere Babel.

Dit was absoluut een reis die ik niet had willen missen, omdat er een heel duidelijke ontwikkeling zichtbaar is bij Ophelia.

Je ziet haar groeien als persoon en als vrouw en dat zorgde er echt voor dat ik dit boek heb verslonden.

‘Ze had zich nog nooit zo anders gevoeld. Ze had zich nog nooit zo zichzelf gevoeld.’

In dit boek maken we ook kennis met een aantal nieuwe personages.

Alhoewel ik geen idee heb of we deze personages zullen terug zien in het slot, hebben ze wel een blijvende indruk op mij gemaakt.

Het zijn unieke personages die niet alleen Ophelia op weg helpen in Babel, maar ons ook meer vertellen over de geschiedenis en het ontstaan van de wereld waarin het verhaal zich afspeelt.

Deze personages zorgden ook zeker voor enige spanning en onverwachte wendingen in het verhaal.

Uiteraard hebben ze, zoals we inmiddels van Christelle gewend zijn, allen een eigen persoonlijkheid.

Conclusie
‘Het geheugen van Babel‘ was zoveel meer dan een leuk fantasy verhaal.

In dit derde deel gaat Christelle Dabos de diepte in wat betreft haar hoofdpersonage en zorgt ze er voor dat we een duidelijke ontwikkeling zien bij Ophelia.

Dat Ophelia in dit verhaal echt op zichzelf aangewezen was, vond ik echt een gave ontwikkeling die mij ook ontroerde. In dit verhaal is zij opzoek naar zichzelf en dat zo beschreven zien, vond ik prachtig.

Ook de filosofische aspecten in dit verhaal over het geloof en daarnaast het ontstaan van de mensheid, vond ik heel mooi uitgewerkt. Hierdoor voelt het ook meteen een stuk complexer.

Misschien is het voor andere lezers mogelijk een gemis dat er minder bekende personages in het verhaal voorkwamen. Maar omdat dit boek om Ophelia draaide, is het wat mij betreft juist daarom een belangrijke toevoeging op de serie.

Ontwikkeling van personages staat naast world building bovenaan mijn lijst als het om fantasy boeken gaat en Christelle Dabos heeft hierin wat mij betreft geen enkele steek laten vallen.

Ik kijk nu al enorm uit naar het slot!

Goed nieuws voor fans like me, het vierde boek verschijnt als het goed is aankomend voorjaar!